Belge: 1223-278.2
Yunanlılara esir düşen Eskişehir’in Derebenek Mahallesi’nden Mahmut İzzet oğlu Abdülkadir Selami Efendi’nin eşi Pakize Hanım’ın, eşine hitaben 1922’de yazdığı mektubudur.
Belgeyi Dinleyin
Bihî
Âşiyâne-i Saʻâdetim Efendim.
Biʼl-hâssa takdîm-i ihtirâmât eylerim. Gittiniz gideli sıhhatinizi müşʻir bir mektûbunuzu almadım. Son derece merâk, endîşe içindeyim. İnşâallâh âfiyettesinizdir. Âileniz cümleten âfiyettedirler. Bendenizden garîb, yalnız kimse yoktur. Cenâb-ı Hakk kimsesizliğime merhamet edip an-karîb-i mülâkāt müyesser eylesin. Âmîn. Malesef eytâmımız bile gitmiştir. Şu dakīkada Cenâb-ı Haktan gayri bir kimsem yoktur. Allah acıyıp sizi çabuk göndersin veyâhûd cânımı alsın. Cenâb-ı Hak’tan son münâcâtım budur. Bendenizin ne derece merâklı ve sizin üzerinize düşkün olduğumu bilirsiniz. Gittiniz gideli veʼl-lâhüʼü-azîm sizin için bir dakīka sâniye gözyaşı dökmediğim sâʻat yoktur. Allâh bu sözüme şâhiddir. Mektûbumu aldığınız dakīkada cevâb verip beni merâktan kurtarmanızı istirhâm eylerim. Bâkī duʻâlar ederek ellerinizi sıkar ve sizi Cenâb-ı Hakkın birliğine emânet eylerim.
16 Teşrîn-i evvel 338
Zevceniz Pâkize
Recâ ederim, mektûbumu nâmıma gönderiniz. Evi îcâra verdim. Şube reîsi oturuyor.